Herkesin hikayesi

Ne hayatlar var; yaşadıkların, yaşayarak gördüklerin, dinleyerek ve okuyarak bildiklerin, ya da yanından geçerken selamlaştıklarının gözlerinde yatan gerçek hikayeler…

Sokaklar besler insanı, özellikle kış akşamları evlerden yansıyan sarı ışıklar, yanan bir-iki mum, cılızca süzülen beyaz ışıklar altında seven, nefret eden, acı çeken canlı-can (sız) insanlar…

Ve herkesin bir hikayesi, yarası, acısı, sevinci, sevgisi, aşkı, neşesi…

Elinde defterini, kalemini ve kulaklarını sonuna kadar açtığın o hikayeler!

Yıkılan evin yanındaki asırlık palamut meşesini kucaklayıp öpen ve gözlerinden yaşlar döken teyzeler, teyzeleri görüp ağacı kucaklayıp, gözünden yaş akıtan genç, ağaç sevgisi mi,  ağacın yaşına saygı mı? (Bu ağaç neler gördü, neler işitti, ne çok serüvene kucak açtı, kucaklaşan aşıklar, ağlayan terkedilmişler, benim gibi her mevsim güzelliğine hayran bakışlar…)

Bakkalda bir teyze, tertemiz yüzlü. Ortada 2 şişe süt, 2 ekmek ve az biraz nevale. “Oğlum deftere yaz” dedi. Üzüldüm! Baktım bir elinde baston. Yaşlılık ağırlığı ile hafifçe bakkala döndü “ben bunları nasıl taşıyacağım?” dedi.

Hiç düşünmeden “ben size yardımcı olurum” dedim ve koluna girdim, gözleri ışıl ışıl, minik minik sorular sordu, kimim, nereliyim vs., baktı ve “ne güzel bir insansın” dedi. Ben de “siz de güzel, pırıl pırıl, tertemiz bir insansınız ve anneme benziyorsunuz” dedim. Onun üzerine bana anlattığı;

Peygamberimiz’e bir gün Eblicehil rastlamış ve şöyle demiş

-          Ya Muhanmmed ne çirkinsin, senin gibi çirkinini görmedim.

Hz. Muhammed de ona

-          Doğrudur, demiş

Biraz sonra Hz Ebubekir, Hz. Muhammed’e rastlar ve görür görmez

-          Ne kadar güzelsiniz, der. O da ona,

-          Doğrudur, der.

Bu diyaloglara şahit olanlardan biri,

-          Ebucehil “ne kadar çirkinsiniz” dedi, doğrudur dediniz, Ebubekir “ne kadar güzelsiniz” dedi ona da doğrusun dediniz. Sebebi nedir?

O da der ki;

-          Bizler ayna gibiyiz, bakan kendisini görür. Dolayısıyla Ebucehil baktı, kendisini gördü. Ebubekir de baktı o da kendisini gördü. Sonuçta ikisinin söylediği de doğru.

Cevabım o nedenle böyledir.