Bazı insanlar bakar kör, aslında bakmıyorlar bile, sanki başka bir dünyada ruhunu arıyorlar... Sabit bir nokta dunyalari; yürek ve beyin kapalı. Boyle bir yasamda dusunmeleri, yaratmalari, paylasmalari, kendilerini bir baska boyuta tasimalari mumkun mu sizce?
Güzelliklere bakmaktan kaçınıyorlar. Güzele ise kiskanclikla bakıyorlar. Biz de güzel olalım, güzelleştirelim, tertemiz olalım, güzellik yayalım, paylaşıp, mutlu olalim düşüncesi sanki unutulmuş.
