"İyi arkadaşlar arkadaşını yüceltir, kötüleri ise aşağıya çekmeye çalışır."ne güzel sözdür.
İnsanların çoğu zayıf noktalar, hassas yapı bulduğu zaman kişileri desteklemek, ruhu anlamak yerine, hırpalamayı tercih ediyor. O hani empati dediğimiz kelime var ya, bunu sadece sözcükte bırakır. İnsanı anlamak, anlayabilmek yüce bir gönül ister. Eger bu gönül saygın ve sevgi dolu değilse laf olsun diye laflar sarf ediyorsa oturup düşünmek gerekir.
İnsan kazanmak erdemdir, kazanılan insana sahip çıkmak ise güzel bir karakter gerektirir. Bunca yıl içinde insan ve insanlık konusunda usta olmaya çalıştım. Pat diye yüzüme çarpan yanlış kişiliklere, doğruyu bulmalarını gerçekten insan olmak için çaba sarfetmelerini d,iliyorum.
Geçenlerde bir programda şöyle bir konu geçti; adın ne, unvanın ne diyesoranlara sadece "İNSANIM" diye cevpa vermenin, verebilmenin, o yapyı ruhunda hissedenlerin daha doğru olacağını söylediler. Çok doğru! Şu kokuşmuşluk, bilmişlik kafesi içinde gerçekten insan olmak, bunu onurla taşıyabilmek paha biçilmez! İnsan olmak başka bir maharet ve yürek ister. Çirkin ve kötü olmak gerçekten çok kolay ama bunun için başka sevgisiz, saygısız yapı gerek.
İnsan gibi insanlarla karşılaşmamız/karşılaşmanız dileğimle.
