Geçenlerde yaptığımız sohbet ortamında, konuştuğumuz
konudur.
İlk Boğaz Köprüsü
yapılacak duyurusunda, özellikle İTÜ ve İÜ öğrencilerinin “biz köprü
istemiyoruz” diye eylem yaptıklarını hatırlıyorum.
Duyarlı mimar ağabeyler de “Hayır! Yapılırsa İstanbul, ölüme
mahkum edilir, her iki yaka kendi özgün halleri ile kalsın, insanlar kendi
yakalarında iş bulsunlar, köprü kolaylığında oradan oraya taşınmasınlar ve
ortalık çirkinleşmesin, denizin var olduğu yerde, deniz taşımacılığı artırılsın”
demişlerdi. O zamanlar, tüm bu direnişi
yapanlar “gerici” diye nitelendirilmişti. Çocuk yaşta olanlar da “aaa köprü
yapılacak” diye sevinç çığlıkları atmışlardı.
Demek ki, arkadaşımın dediği gibi biz, “büyükler hep çocuk
aklı ile hareket etmiş” amanda aman ne güzel!
