Samimiyetine inandığım, ruhlarını anladığım insanlarla yola çıkmak ne güzel bir duygudur.
Sormazsın, sorgulamazsın yola çıkmanın keyfini yaşarsın. Yol, sana pürüzler çıkarsa da, yaşadığımız, nefes aldığımız ortamda sorunlar çok olsa da sıcacık elini, elinin üstüne koyan insanlarla tertemiz bir varışa koşarsın.
Bilirsin ki yürekleri de bir o kadar sıcaktır.
Ses verirsin, sesine en güzel sesleriyle cevap verirler. İç dünyana saklanırsın, sihirli elin çevikliğinde o dünyadan seni çekip çıkarıverirler.
Bakışları; seni, derin, sıcak ve papatya güzelliğinde, orkide asaletinde, mor kır menekşesi kokusunda bir dünyaya çağırır. Ve tüm çiçekleri dünyana yayıverir, onlarla dostluğunu bildiği için.
Durup düşünürsün; o, bu, şu yaşamına giren bir sürü insanla farklı sahnelerde dans ederken, ruh hafifliğindeki bedenlerle dansın sanata dönüşür. Öteki taraftan baktığında da ölü vücutlar taşıdığını fark edersin.
İnsanların dayanılabilir hafifliği ve dayanılmaz ağırlığı ile dolanıp durursun. Hafiflik ve ağırlığın başka türlü anlatımı olabilir mi bilmiyorum? Belki vardır…
Sevgili insanlar, ne olursunuz içinizdeki şeytanı bir yere bırakın! Yüreğinizi açın, beyninizi temizleyin, bedeninizi sadece beden diye taşımayın ona bakın ve yüreğinizdeki güzelliği yansıtın.
Bu kadar sorunu, çirkinliği, hazımsızlığı, kıskançlığı, bencilliği etrafa yaymak için yarattığımız başka dünya yok, mekanlarımızı bu çirkinliklere kapattık. Sizler de bir zaman ayırıp, kendinizi masaya yatırıp hesabınızı yapıp, güzel dünyalara amasız/keşkesiz/hesapsız/ama kitaplarla 😊/tertemiz dokunsanız ne olur.
Sevgi dolu ellerinizi, sıcacık ellere bırakmanız dileğimle…
