Sevdiklerin uzaktadir, yakin olanlar da uzakta, ya da göçüp gitmiştir bu dunyadan. Canın birşey yapmak istemez; bomboş bakarsın duvarlara, halıya, konsola, televizyona. Boşluğu düşünürsün kocaman boşlukları... dolması için maddiyat mi, maneviyat mi gerekir, onu da bilemezsin. Boşalan boşluklar hiçbir zaman dolmaz sadece alışmış olursun, alismaya calisirsin yine kocaman boşluğa bakarak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder