Natir

Yillarin Goztepe Sefa hamami yikilmis. Gittigimde beton toprak karisimi yiginla karsilastim. Yapilacak binalar en karli is galiba, yazik cok yazik...

Annemden kalan aliskanligim hamam, gittigim zaman kendimi cok arinmis hissederim. Yikilan hamam yerine arayip buldugum hamam bana ayri bir guzellik katti.

Kadikoy Osmanli Aziziye Hamami'nda bir natirla tanistim. Sakin, yumusak ve hassas tavirli icten ve donanimli. Ingilizce biliyor, kese yaparken hart hurt seklinde kabaca degil, nazikce insanin tenine dokunuyor ve kirleri yere dokuyor. Anladigim kadariyla davranisi tum ruhuna yansimis. Konusunca yumusak ses tonu ile derin bir maneviyati oldugunu goruyorsun. Piril piril bakiyor. 

Sohbet esnasinda soyledikleri... 

"Yolda yururken bir an dur ve gozlerini kapat. Kulaklarini tum seslere ac. Oyle guzel yasam ve yasayan varlik seslerinin senfonisiyle kucaklasirsiniz ki... Bir cocuk sesi, genc bir insandan gelen sarki miriltilari, tikir tikir yuruyen bir kadinin topuk sesleri, kuslar, kopekler, sert konusan insanlarin yanisira yumusacik ses ile biribirine bisey anlatanlar. Iste bunlar yasamin ta kendisi ve bitmeyen senfonisi.

Bir de sagdan soldan gelen mis kokulari da anlatmadan gecemeyecegim yasamin da hic farkina varmadigimiz kendine has kokusudur bu... Meditasyon, yoga veya diger manevi egitimlere inanin hic gerek yok. Kendine donebiliyorsan, bircok seyin farkindaysan en onemlisi beyin ve yuregin birbirine yakinsa, orada huzur ve mutluluk vardir. Baska yerde aramana gerek yok. Bunlarin hicbirisi madde ile alinamaz." dedi. 

Benim de yasadigim surede ogrendigim tek sey evrenin en iyi ogretici oldugudur!

Hamam sorumlusu bey, der ki; herkes yedigini ictigini yollara birakir, hicbir konuda sorumluluklari yokmus gibi davranir sonra belediye etrafa iyi bakmiyor der ve gider. 

Yasamin incelik ve ozenini yakalayamayanlarin en kolay yaklasimi baskalarini suclamaktir!

Beklerken bir baska bayan geldi nese, sevinc, guleryuz, pozitiflik anlaminda ne ararsan ruhunda barindirmis. Heryere yuruyerek giden,  arac kullanmayan zipkin gibi bir kadin. Cocuklari normal lisede, okumak isteyen her yerde okur, felsefesinde. Yarişi gundeme getiren cocuklar degil anne babalardir. Ve simdiki zamani, cocuklari yormayi, onlari mutsuz etmeyi ne yazik ki bizler ellerimizle hazirladik der. 

Hala annesinin vazgecemedigi sabun ile saclarini yikayan bir insan.

Boyle tek tuk de olsa, sapsade, yasamdan ne bekledigini bilen, huzurlu, mutlu insanlar var ve  iyi ki varlar.

Ve ben bilincli insanlari seviyorum. Her kim olursa olsun, unvanmis, admis, nereli olduguymus, inanin hic umurumda degil. Guzelsen, guzellik saciyorsan, kendinden ve yasamdan sorumluysan ne mutlu boyle yasayanlara...

Sokaklarin ve insanlarin besledigi ben de insan olmaktan mutlu ve gururluyum. Cunku gorerek yasiyorum!