Yasam bir seruven; dogan olen, baslayan biten... hepimiz herseyin ortasindayiz! Her gun kendini yeniler durur. Yeni deriz bakarsin ki eskimis. Sarap rengi gokyuzu kapatir kendini yeniye. Sonra dogacak yeni gunleri bekleriz. Bir sonraki, bir sonraki derken olgun bir insana donusuruz. Sasirtmaz bizleri karsilasilan hic birsey.
Ama 'Asalet' kalicidir; omur boyu kolkola gezdigimizdir, olcusu olamaz, degeri bicilemez, sadece dimdik onurla tasirsin o rozeti kalbinin, beyninin tam orta yerinde. Tasirken zorlanmazsin cunku bastan sona o sensin!
Gorunen köy o kadar guzel ki, klavuz mu? Yo hayir, gerek yok!
Bugunun bana hissettirdikleri...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder