Kendine, insanlara, hayvanlara, bitkilere bu kadar duyarli olursan yasamak zor! Protest muzigi severim, protest insanlari da... Cunku bu hassasiyetin disa vurumudur. Kolay degil bir insanin, agacin, bitkinin, hayvanin yetismesi ve iyi bakilmasi... Bir cekirdegin, ucusan kus tuyunun, bir bebegin aglamasi, gulmesi, tum bunlarla ozdes yasarsan insana cok sey anlatir. Ruhunu katmadigin hicbir sey anlamli olamaz, sadece dogurmak icin dogurur, evini guzellestirsin diye cicek alir, meyvasini yemek icin agaca bakar, seni korumak icin kopek alir ya da herkes aliyor diye alirsan ozdeki anlami kavrayamazsin. Onlardan ogrenecegimiz cok sey var olmali da...
Sessiz duran insanlar beni hep cekmistir, duruslari sade ve duzgundur, derinligi de bir o kadar derindedir.
Sessiz varliklar da bir o kadar icine alir beni. Ne dediklerini dinlerim, sarar sarmalarim.
Bu ruhu yakalayamayan yikar, yakar, keser, bagirir, cagirir, tekmeler, canini acitir, tecavuz eder ve oldurur.
Acimasiz insan guruhu ile basetmek zor. Ancak kendilerini tatmin etmekle ugrasir. Biraz daha satis, biraz daha para, biraz daha luks pesinde kosmaktan yorulmaz, gozlerini kocaman acar, herseyi yutmaya, orselemeye hazirdir. Ruh onlar icin bir hictir. Estetik, korumak, ozen, saygi, sevgi ulasamayacaklari yerde icleri aciyarak debelenir durur ama onlar aramayi bulmayi, hayatlarina gecirmeyi bile becemezler.
Boyle bir toplulugun icinde yasiyor olmak da bizleri bitirir.
Duyarli her bir insana saygi ve sevgimle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder