Gene bir yolcu ve gene yollarda geçen günler...Yüzüne bakıp, gözlerimi yakan o göz yaşları. Ve gene arkama bakıp, gözleri yaşlı bıraktıklarım. İçimde dindirmediğim her bırakış, aslında yüreğimde koskocaman bir haykırıştır. Ya içimdeki fırtınalar, baş etmeyi becerdiklerim ve becemediklerim. Hesaplaşma dünyasında ayaklarımın bir birine dolandığı nadir ve içimi sızlatan saatler...Aslında üzerini yumaşacık kapattığım, kapatmak istediğim yaşamın değişmezliği.
Sorgular, sorgular, sorgular...
Değişimlere baktığımda, gördüklerim hiç bir şeyin değişmediğidir. Bunun adı sadece kıpırdanışlara yaslanmakmış. Yaslandığın yerde stabilitenin tüm ağırlığı ile yan duvarlarda durmasını farketmek ise bir o kadar iç sızlatıcıymış...
Güle güle git canımın içi, güle güle...Ve gene gözyaşları.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder