Aşkın Güzel Tonları

Aşk ve ilk karşı cinsle tanışma ile ilgili güzel bir sohbet ortamında; katılımcılardan dinlediğim aşk üzerine çeşitlemeler çok keyif vericiydi. Deniz Kita'ya tekrar teşekkürler. Yönetti, yönlendirdi ve sonuca vardı/vardırdı.

Sohbete katılmadan önce düşündüm; aşk hikayesinin en güzel tonları hangisidir acaba? İlk aklıma gelen somon rengi oldu. Asil, huzurlu, ılıman ve tüm renklere sakince yaklaşan bir renk. Ve vazgeçemediğim beyaz; tertemiz duruşu ile nasıl güzel bir albenisi vardır; özlemimdir, vazgeçilmezim ve vazgeçmeyeceğimdir.

Aşk üzerine ilk bildiklerimiz nedir?
Babamın en büyük ablama almış olduğu Tahir ile Zühre, Yusuf ile Züleyha, Kerem ile Aslı...gibi kitapları ne çok sevmişimdir. Okuma yazma bilmeden önce, minicik boyumla, rafa uzanıp aldığım ve saatlerce resimlerine baktığım o yeşil-siyah-beyaz kitaplar...Okumaya başladığımda; dağları delen, sarayları yakan o aşk dolu efsanevi aşk hikayeleri. Minik yüreğimle, aşkımın böyle olmasını isteğim hayaller kurardım. Zahide ve .....? (İsmini bir türlü oturtamadığım, aşk adamı kimdi?) Belki ulaşılmaz aşklardı taptığım. Belki uğruna ölümü göze alandı/aldığımdı. Kim bilir?

Sonra aklımda gelen bir anı ile gözlerim doldu. Saçlarımda akşam güneşi, Nat King Cole'ün yumuşacık aşka çağıran sesi ve kurduğum hayal...Ve yaşadığım güzel günler...

Kaybolup gitmeden önce, hemen bir başka anıma geçiş yapmak istiyorum.

Arabam ile giderken, trafiğin hafif sıkıştığı yerde, köprü yoluna girişte yakışıklı cingenenin açık olan camdan kucağıma bıraktığı binbir renkli çiçek buketi. Şaşkınca baktığımda, "arkadaki abi gönderdi" diyen gülen yüz. Hafif kafamı çevirdiğimde (neden dikiz aynası kullanmadım hala bilmiyorum, arabada acemilik mi dersiniz?) gördüğüm sevimli, sevgi dolu, içten ve güneş gibi ısıtan bir beyaz yüz. Ve aşkın en güzel tonlarını bıkmadan usanmadan yaşamımın günlerine bir bir sunulan tüm o renklere hala AŞIĞIM...