Bugun boyle baktim. Yarın nasıl bakarım bilmiyorum. :)
2022 bizlere ne bıraktı?...
Hayvanlar hırpalandı, çocuklar tecavüze uğradı, minikler koca kıllı kollara terkedildi, cevre ve doga kirletildi, sevdigim agac kesildi, tüm güzel ağaçlar gibi... Istanbul'a bakmak istemiyorum gördüğüm sadece bulutları delecek kadar yakın beton duvarlar, estetikten ve guzellikten yoksun pitirak gibi cogaldilar. Hergun heryerde talan var, etrafı araplar bastı, trafik bunca zorluğa rağmen arttı, hergun fiyatlar bir önceki güne gore pahalandı. Ayni kisileri umarsiz halleri ve arsiz suratlariyla izler dururuz. Onlar utanmaz biz yerin dibine batarız. Ortalık dingonun ahırı gibi, kim kime dumdumalarda...
Yalanlar ayuka çıktı, ruhlarinin cirkinliginin yuzlerine yansidigi kirli, duygusuz, ruhsuz ve mutsuz suratlar arttı. Allah bile bunları gorup "bu insanları ben yaratmış olamam" diye arkasını dönüp kacmis olacağını dusundugum günlerle boğuşup duruyorum. (Abim, hani sen insanları severdin neden böyle düşünüyorsun dediğin de sevgim hep var ama gözlerimi, yüreğimi bozan bu insanlar beni uzuyor, yoruyor abicim dedim, -ki gerçekten öyle diplere inip onları düşünmekten yoruluyorum)
Yeni yıl, yeni yaş, yeni dogan, yeni acan, tüm yeniler gibi mis kokar, o kokulara doyamazsıniz. Ben boyle düşünüyorum ve herkesin, herseyin mis kokmasını istiyorum.
Bu yıl; bizlere, insan olmanın, insanca yaşamanın, insanca bakmanın güzellikleri ile gelsin. Sevgi ve saygi yüreğimizden, merhamet ruhumuzdan, veren ve ureten beyinlerimizin, ellerimizin hazzindan, dünyaya bakıp duruşumuzun asaletinden hoşnut; nefretten, ayrımcılıktan, otekilestirmelerden uzak keyifli günlere "merhaba" demek umuduyla tüm sevdiklerimi kucaklıyor, en iyi dileklerimi sunuyorum. Diğer insanların da güzelleşmesi, saygın olması, sevgiyle bakabilmesi, kadr kiymet bilmesi icin icten dualarimi yureklerine bırakıyorum.
Her gunu anlamli ve guzel, sıkıntısız, bereketli, mutlu, sevinclerle dolu mutlu yillara... ve sevgiyle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder