Biliyor musunuz memleketime bahar geldi. Pembe beyaz baharlar açtı. aSarı beyaz papatyalar yeşil çimenlerin üzerinde birbirime "merhaba" diyor. Yaprakların etekleri arasında ipek gibi bir rüzgar esiyor, kuşlar cıvıltılı sesleri ie kıpır kıpır dolaşıyor.
Yağmurun sesi ile meditasyon yaptım. Gecenin gizeminde pırlanta damlacıklar tek tek yüzümü öptü, bıraktım ıslaklığa kendimi. Çirkinlikleri dünyasına alamayan Zahide'yi bir kez daha bağrıma bastım. Seviyorum onu ve vazgeçemem ondan.
Güven, güzellik, doğruluk, iyilik, dürüstlük ve özen ve yapılabilirliklerin hepsini elinden tuttum ve yeni baştan bezedim kendimi. Dimdik bir papatya sadeliğinde ve gururunda...
Sizler, siz sevdiklerim yanımdasınız, konuşuyorum, paylaşıyorum ve içime çekiyorum güzelliklerinizi ve herbirinizi beyaz kanatlarımla sımsıkı sarıyorum.
Ben, yaşamı; yaza-boza, çize-sile, güle-ağlaya yaşadım. Sizlerden ve yaşamadan yana çok şey öğrendim.
Son tekamülüm Tanrı2ya varış olacak. Meraklı olursan, yaşamı ellerinle ince ince dokursan, görerek-dinleyerek, hissederek tüm çıpğlaklığınla ve doğallığınla yaşarsan. Sonuç kaçınılmaz oluyor. Bir bakıyorsun mutlulukların ve sevgin şekil değiştiriyor ve evrene yayılıyor..
Bu huzuru, ve sukuneti seviyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder