Dün AVM’ye gittim. Keçi peyniri almak için peynir reyonuna yöneldim. Neşeli bir beyefendi de aynı reyonda güle-oynaya keçi peyniri almaya çalışıyordu. Aldığı markadan bana da önerdi, hatta “Ben tek kişiyim, bir kalıp peyniri paylaşabilir miyiz” dedi. Ben de çocukluğumdan beri önyargısız ve değişmeyen insana olan güvenimle “neden olmasın?” diye cevap verdim. Arkasından “İnanın sizi kazıklamıyorum” diye ikinci bir cümle geldi. Gayri ihtiyari verdiğim cevap “Çok yadırgamayacağım, burası Türkiye” küçük bir ayaküstü sohbetinde “Öyle demeyin hanımefendi, bu topluma ne verildi ki karşılığı istensin” yanıtına karşılık… Kısa süre düşünmem sonucu ağzımdan “Bu bir alt yapı sorunudur, alt yapısız bir toplumdan beklenenler bizi şaşırtmamalı” dedim ve ayrıldım.
Yol boyunca düşündüm; altyapısız yollar, binalar, planlanmamış şehir ve tüm bu yapıda yaşayan biz yapısız insanlar…
“İnsanlar yaşadığı yere benzer…
Minibüslerine, gecekondularına, hasretine, yalanına benzer
Ne kadar çok benziyoruz Türkiye’ye Ahmet abi…
İstanbul, 04.05.2011
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder